Op de top van Strawberry Drive van Mill Valley kijk je uit op de skyline van San Francisco. Mill Valley ligt aan deze kant van de Golden Gate, langs de Highway 101 die verder naar het noorden gaat richting Portland en Seattle.

Image for post
Image for post
Verloofd koppel laat zich fotograferen (met Alcatraz op de achtergrond)

Een van de bijzonderheden van enorme de baai van San Francisco is dat je kan kiezen tussen totaal verschillende steden als Richmond (zwart, arm), Berkeley (blank, studentikoos) of Oakland (gemengd, cultureel en explosief) en dat elke stad dan nog eens zijn eigen microklimaat heeft. In Mill Valley (de molenvallei) dat deel uitmaakt van Marin County is dat een zonnige en droge Indian summer, terwijl het in SF met de oceaanmist al snel een paar graden kouder kan zijn. Het is duidelijk waarom de grootverdieners van San Francisco aan deze kant van de brug zijn komen wonen. Marin County is een prachtige streek met veel natuur en ver genoeg verwijderd van de drukke zakencentrum van San Francisco dat bereikbaar is via de Highway 101 of een ferry boot. “De lokale bewoners hebben zich succesvol verzet tegen allerlei real estate projecten die afbreuk zouden doen aan de natuurgebieden, zoals Mountain Tam,” vertelt me mijn gastheer Erik.

Er is een grote woningnood in the Bay Area, veroorzaakt door stijgende prijzen van vastgoed die van dit paradijs de duurste plek ter aarde hebben gemaakt. En hier in het progressieve rijke Central California gaan ecologie en rijkdom hand in hand. In de lokale supermarkt is “organisch” het ordewoord, en zoals verwacht betaal je dubbel zoveel voor een organische tomaat (die er niet veel anders uitziet) dan een gewone.

Volgens de San Francisco Chronicle hebben de CEO’s van de Bay Area de fiets ontdekt en in plaats van te gaan golfen zoals executives plachten te doen, gaan ze nu met een Specialized of een andere 5000 dollar-fiets de heuveltjes van Marin County te lijf. Onderweg doen ze zaken, wisselen ze informatie uit of kijken wie er het best gereden heeft via de populaire Strava-App. Het hoort allemaal bij die losse, alternatieve en progressieve ambiance van Silicon Valley.

Tam-Mountain biking

Mill Valley is een aardig stadje dat met zijn nette houten huizen en gevulde bloembakken een beetje aan een ski-dorp doen denken. Je bent niet meteen geneigd een restaurant binnen te stappen. In het midden van het dorp stroomt een riviertje (daar stond ooit een molen?) en rond het dorp ligt een bos indrukwekkende redwood bomen. De Californians gaan er prat op dat hun deelstaat de bakermat is van alle grote vernieuwingen (van de surfplank tot computertechnologie). Het mag dan ook niet verbazen dat ook Mill Valley de bakermat van “iets” was.

Image for post
Image for post
Gary Fisher: Mount TAM Bike pioneer

Het was hier dat eind jaren zeventig een stel gekke Amerikanen, volledig in de stijl van skaters en surfers, voorzien van helm en kniebeschermers de Tam mountain (Tam komt van het Spaanse Tamalpais) afdonderden en daarmee wereldwijd een rage in gang zetten: het “mountain biking”. Het fietsen op de weg (‘koersen’ in het vlaams) is duidelijk iets van latere datum, maar aan het aantal uitgeruste fietswinkels te zien, is ook de roadbike tegenwoordig ‘hot’.

Nadat Erik en ik tevergeefs het huis van Lennon zijn gaan zoeken (de ex-Beatle leefde hier een tijdje in afzondering om weg te geraken van de Nixon-administratie die zijn vredesboodschap verdacht vond), stappen we een fietswinkel binnen. Erik heeft zelf een nieuwe fiets nodig (de vorige werd immers eergisteren gestolen) en ik heb ook een tweewieler nodig om rond te raken in de Bay Area, dus zoek ik een goede tweedehands- of een huurfiets.

“Waarom gaan jullie niet kijken bij de Recyclery in San Rafael?” zegt de verkoper die ons laat verstaan dat zijn prijzen waarschijnlijk te hoog liggen voor wat we zoeken.

“Dat is typisch Amerikaans,” zegt Erik, “Ze hebben er geen probleem mee om je door te wijzen naar de concurrentie. Hier houdt men zich niet bezig met mekaar vliegen af te vangen. Integendeel, ze hebben de filosofie dat iedereen vooruit kan geraken, als je werkt.”

Erik’s woorden worden een half uur later bevestigd in San Rafael. De Recyclery is een soort cooperatieve waar mensen oude fietsen kunnen doneren die dan door vrijwilligers rijklaar worden gemaakt en verkocht voor een goed doel. Een mooi project maar helaas zijn er geen fietsen van onze maat en echt goedkoop zijn ze ook niet. “Yeah guys, je kan misschien een kijkje gaan nemen naar de mall,” zegt de recycleerder doodeerlijk. “Het is misschien tegen mijn business, maar ik denk dat je daar voor hetzelfde geld een nieuwe mountain bike kan kopen.”

En inderdaad, in een grote fietswinkel in de onpersoonlijke mall vind ik een nieuwe Diamond Back voor 300 dollar. Met een extra uitgave van 30 dollar voor een hoefijzer-slot en een kabel, want dat is na Erik’s ervaring van zondag, blijkbaar een noodzaak hier. Erik zelf wil nog even de opties bekijken vooraleer hij zijn portefeuille opnieuw boven haalt.

Wanted on Craig’s list

s Avonds zitten we thuis in Strawberry Drive en en Erik is aan het surfen op Craig’s List van de Bay Area, op zoek naar een groot kader tegen een fatsoenlijke prijs, wanneer hij plots laconiek opmerkt. “He, dit is mijn fiets!” Erik toont de ad op zijn computer. Er staat een foto van een fiets tegen een pallet, met de volgende tekst: “A 2016 Jamis Quest Comp 61cm, excellent condition, this bike is made from Chromoly frame tubing and is super solid handling.” En dan een detail dat niet onbelangrijk is. “Ideally for someone who’s 6ft3, it’s too big for myself (5ft5).

Image for post
Image for post
“Een Jamis Quest, quasi nieuw voor een prikje”

“Ben je zeker dat dit je fiets is?”, vraag ik. “Misschien is het gewoon hetzelfde model?” Eigenlijk een domme vraag, want je eigen fiets herken je altijd. “Bijna 100% zeker ja. Ik zie het aan de pedalen, die aan de ene kant kliksysteem hebben en de andere kant gewone pedalen. Die stonden niet standaard op de fiets toen ik hem kocht.”

Erik heeft de fiets twee weken terug gekocht voor een 1000 dollar in Bikes on Solano in Sausalito en hij was er heel content mee. De fiets had een groot kader, speciaal voor zijn bijna 2 meter en daarbij een fiets van staal, die zwaarder is maar flexibeler en steviger dan aluminium. Hij heeft er de voorbije weken mee naar zijn werk gereden. “Dat is toch ook wel raar dat iemand van 5.5feet (1.68m.) een fiets zou kopen voor iemand van 6ft3 of 1.92m.” “Inderdaad,” zegt Erik. We kijken met z’n drieëen naar elkaar, vol ongeloof. Zou de dief zo dom zijn om deze post op Craig´s List te plaatsen? Hij wil er blijkbaar snel van af en verkoopt goedkoop: 550 dollar

We spreken af dat ik de verkoper zal contacteren — ik ben immers toch maar op doorreis — en dan zullen we morgen proberen de fiets te recupereren. Of dat zo een goed idee is weten we niet. Erik belt hoedanook naar de politie, de county sheriff van Marin County en doet een aangifte. ´s Morgens vroeg belt hij naar de winkel. De verkoper, die al wist dat Erik’s fiets gepikt was, reageert enthousiast. “Maak een afspraak met de dief. En ik ga met je mee.”

De dief (of de heler) geeft zich uit voor Geoffrey Vorlaza. Klinkt latino. Zou hij de man zijn van 1.68m? “ “Het is waarschijnlijk een jonge knul die snel geld nodig heeft, misschien voor drugs?” speculeren we. Erik had zijn fiets vastgemaakt aan een fietsrek in een shoppingcenter in Sausalito, om vandaar de bus te nemen naar het festival. Toen hij ’s avonds terugkwam was de ketting doorgeknipt.

Op mijn vraag waar ik de fiets kan zien en “of dat de 550 usd zijn laatste prijs is,” antwoordt Vorlaza verrassend snel. “Hi, my final price is $480 and let me know when you are available and will choose a food location.”

Image for post
Image for post

A food location, een Peets Coffee, dat is waar ik de donderdag middag zit op de toch wel ongezellige Market Avenue in San Francisco. Hier hebben Facebook, Apple en dergelijke hun kantoren. Ik heb de mountain bike veiligheidshalve maar volledig gedemonteerd en vastgemaakt met slot en kabel aan een vast element. Mijn zadel zit in de rugzak.

San Francisco als stad slaat me tegen en lijkt niet op het relaxte décor van films als “Bullitt”, “48 hrs” of “The streets of San Francisco”. Downtown SF blijkt een kille verzameling te zijn van glass- en steelbuildings zonder deuren en ramen. Onderaan liggen steevast daklozen terwijl wauwelende gekken op de stoep tegen koffieslurpende ambtenaren aanbotsen.

Erik heeft van de politie te horen gekregen “Dat ze zelf de dief gaan contacteren en een pseudo-koop opzetten.” en “dat we beter niets zelf ondernemen”. “He could be armed and dangerous.” Maar dat was gisterenmorgen en sindsdien heeft Erik niets meer van de county sherriff gehoord. We besluiten om zelf in actie te schieten vooraleer de fiets verkocht is.

“Wat zeg ik tegen Geoffrey?” vraag ik Erik per skype. “Een goede locatie lijkt me de Apple-store op Union Square. Daar is veel volk in de buurt. ”

We overleggen een beetje onzeker hoe we de man gaan aanpakken. Het plan is dat ik de man zal benaderen, aan de praat houden en dan zal Erik dichterbij komen met mijn fiets. We zullen dan, met of zonder voorafgaande bedreigingen, de fiets opeisen en er vandoor rijden. Een waterdicht plan. Woody Allen had het niet beter kunnen bedenken.

Geoffrey wordt ondertussen ongeduldig. Hij heeft een mail gestuurd. “Were you still interested?,” vraagt hij. Misschien heeft hij ondertussen het bod van de inspecteur in burger gekregen? Net wanneer ik Geoffrey wil antwoorden en voorstellen mekaar te ontmoeten op Union Square, belt Erik op.

Hij heeft pas een bericht van de politie gekregen: “Dat we vooral niets moeten ondernemen. Ze vermoeden dat de dief ook nog andere dingen heeft gestolen en dat deze potentieel gevaarlijk is.” Is dit nu niet wat over the top? Misschien hebben deze cops zelf te veel films gezien. Het is een frustrerende situatie, want de kans om een gestolen fiets te recupereren, krijg je niet veel in het leven…. .

48hrs: klassieke scene in hillbilly bar

Reporter. Writer. South America. Biking. Rowing. Twitter @argentomas. Recently published “Computer Crashes” on Air disasters.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store