Koers, bier en voetbal in the USA

Zaterdagmorgen zit ik in Erik en Veerle’s sofa te bekomen van een ongelijke mix Amerikaans bier en rode wijn uit de Napa Valley. Wij zijn gisteren in Mill Valley naar een concert geweest van de Shook Twins uit Portland (een aanrader die tweeling!)

We hebben kunnen vaststellen dat de Amerikanen, naast een voorkeur voor koersen ook zware liefhebbers zijn geworden van ambachtelijk bier, Belgian style. Zij beginnen dankzij de globalisering eindelijk kennis te maken met het goede leven en dat is voor alle duidelijkheid niet Stella Artois, Budweiser of een andere fabrieksmerk. Er is zelfs een lokaal Belgian beer dat “platten tuub” heet. Er ontbreekt alleen nog een frietkraam in Mill Valley.

Image for post
Image for post

Het Amerikaans ambachtelijk bier zelf heeft meestal een hoge alcoholgraad en veel suikers en is gegarandeerd goed voor een kater. Ik ben me aan het verdiepen in een boek over de Amerikaanse mafia (een biografie van Charles “Lucky” Luciano) wanneer er iemand op de deur klopt. Wanneer ik de deur opendoe sta ik oog en oog met de lokale county sheriff. Ik krijg een déja-vu, die ongetwijfeld gerelateerd is met een grote back catalog van honderden Amerikaanse series in mijn achterhoofd. Dit zou perfect een scene uit Breaking Bad kunnen zijn.

De agent stelt zich voor en het wordt duidelijk dat hij komt in verband met de gestolen fiets. Waarschijnlijk is het de wijkagent die komt bevestigen dat Erik hier woont, kwestie van zijn dossier te vervolledigen en volgens de ambtelijke regels te kunnen klasseren.

Ik laat de agent binnen. Na wat verduidelijkingen over de aangifte en communicatieproblemen — Erik heeft de voorbije dagen verschillende keren tevergeefs gebeld — zegt de politieman: “Wel, we proberen u ook al een hele dag te bereiken. Blijkbaar hadden we een fout nummer. Maar het goede nieuws is dat we de fiets hebben gerecupereerd.” Erik en Veerle zijn er komen bijstaan en we kunnen onze oren niet geloven. En de dief? “He was taken in custody!”

Image for post
Image for post
Hey, Officer!

De agent nodigt ons uit hem te te volgen naar het politiebureau van Marin County. We rijden met Erik en zijn tienjarige zoon achter de patrouillewagen van de Sheriff. We zijn in staat van opwinding en praten honderduit. Niet zozeer omdat Erik zijn thousand-dollar Jamis bike terug heeft maar vooral omdat de politie hier functioneert. Twee maanden geleden werd een fiets van me gepikt in Buenos Aires, voor de camera’s van het TWO-hotel. Maar het hotel wilde de beelden niet vrijgeven en de politie, ondanks een omstandige aangifte, de video niet opeisen. De boefjes waren waarschijnlijk bekenden uit de buurt. Een kwestie van willen.

Image for post
Image for post

Nu was er hier geen Sherlock Holmes voor nodig om de zaak op te lossen, maar toch moest de sheriff hier tijd in willen steken. “Het zal zeker wel meespelen dat we hier in een gegoede gemeente zitten,” oppert Erik. Ongetwijfeld heeft de politie in San Francisco of Oakland andere prioriteiten dan achter gestolen fietsen aan te gaan. Maar toch, het geeft ons het geloof in de rechtstaat terug. Een efficiënte politie, het bestaat ergens ter wereld. Misschien alleen in Mill Valley, California, maar het bestaat. Het bewijs is geleverd.

Wanneer de sheriff de fiets terug overhandigt aan Erik, vragen we terloops of het over een jonge dief ging. “Neen, het was een man van middelbare leeftijd. Hij had nog andere gestolen spullen in de rugzak. Hij zit nu vast en zal daarna moeten voorkomen.” Na het verifiëren van de serienummer laadt Erik de Jamis in de koffer en we rijden terug naar Strawberry Drive.

Image for post
Image for post
Uitzicht op Golden Gate

Het beste wat we kunnen doen deze zaterdagnamiddag — kater of niet — is een toertje gaan rijden in de buurt. We rijden van richting Tiburon, een exclusief rotsig schiereiland, dat zijn naam heeft te danken aan de haaien (tiburon is haai in het Spaans) die in de baai te zien zijn. Na een stevig klimmetje hebben we een prachtig uitzicht op de baai, San Francisco en Sausalito. Daar schreef Otis Redding zijn klassieker “Sitting on the Dock of the Bay” vanop een woonboot, een van de goedkope opties als men in de jaren ’60 in San Francisco geen huur wilde betalen. De woonboten liggen er nog in Sausalito maar tegenwoordig kosten ze ook een paar miljoen dollar, zoals elk stuk drijvend of vastgoed in deze stad.

Image for post
Image for post
Het ecologisch geweten van de Bay bewoners

Als je over de baai kijkt en de zeilbootjes ziet varen wordt het duidelijk waarom de tech-yuppies en startuppers hier zijn komen wonen. Het is niet alleen dat Silicon Valley een broeinest is van dot.com activiteit, de levenskwaliteit is waarschijnlijk nergens beter dan hier in Centraal California.

“Het interessante aan de CEO’s van Google, Apple, Facebook, Airbnb, Uber en Tesla,” aldus Erik, die zelf met een start-up bezig is, “is dat ze een zeker utopie nastreven en hun geld willen gebruiken om een “betere wereld” uit te bouwen.

“De stichter van Facebook geeft het grootste deel van zijn fortuin weg en is bezig met een educatief project in Afrika.” Elon Musk van Tesla heeft met zijn sportieve auto op een paar jaar iets gedaan gekregen waar GM, Chrysler en Ford met hun hybriede pogingen in decennia niet in slaagden: Een sexy electrische auto te maken die door iedereen begeerd wordt. Musk heeft ook een bedrijf van zonnepanelen waar de Amerikanen zelf thuis de energie voor hun auto kunnen opwekken. Men is hier in California, net als in de tijd van de Dunnites, bezig met de nieuwe maatschappij. Weliswaar op zijn Amerikaans, want ook Musk die ooit uit Zuid-Afrika ging lopen (“ik wil leven in de VS waar grote dingen mogelijk zijn”) legt nu zijn talent toe op het koloniseren van Mars. Alsof de mens een natuurlijk recht heeft op andere planeten. Het is ook typisch dat in de geest van deze vernieuwers de grootste urgentie niet bestaat in het opkuisen van de ecologische ramp op onze eigen blauwe planeet, veroorzaakt door de ongebreidelde consumptie en het overheersend kapitalistisch systeem.

Onderweg tijdens de fietstocht stoppen we even in een shopping mall en lopen we langs een Tesla-winkel waar een paar karren staan uitgestald. De verkoopster vertelt ons over de automatische piloot en heeft het over “Elon”, in de eerste persoon, alsof ze haar baas persoonlijk kent. “Kan je geen interview met hem regelen?” vraag ik. Ze verschiet van kleur en zegt dat ik me daarvoor tot de persdienst moet richten.

In Mill Valley wonen we in de namiddag een partijtje soccer bij van Erik’s zoon, die nog bij de jeugd van Oud Heverlee gespeeld heeft en de concurrentie op een hoopje speelt. Vergeleken met België zijn het hier prachtige velden, nieuwe installaties en je hebt geen idioten die aan de zijlijn tegen hun kinderen (of erger: de kinderen van anderen) lopen te schreeuwen en te schelden. Voetbal is hier een gentleman’s sport en iets voor de elite. Niet voor niets bestaat hier de term Soccer Mams, begoede moeders die in een luxe-jeep hun kinderen naar de groene velden rijden.

Achteraf maakt Erik een praatje met een Soccer Dad, een stevig gebouwde kaalgeschoren veertiger die de kids trainingen geeft. Hij vertelt bescheiden dat hij een job heeft bij Google. Een van de duizenden in San Francisco, denk ik bij mezelf. Erik vraagt een beetje door en de man blijkt Eric Brewer te zijn, een hot shot: Prof in Berkeley, stichter van Inktomi (een van de eerste search engines, doorverkocht aan Yahoo), de ontwikkelaar van het domein en overheidswebsite www.usa.gov onder Clinton en de verantwoordelijke voor buitenlandse operaties voor Google.

“België,” mijmert Brewer. “Ik ben daar nog geweest een paar jaar terug in Namur. We hebben daar ons Europees data-center naast de rivier La Meuse gezet. We hebben immers genoeg stromend water nodig om de servers af te koelen.”

Erik had al gehoord van het datacenter van Google en dit was naar verluidt een van de laatste prestigeprojecten van voormalig premier Di Rupo. Hij is geen klein beetje onder de indruk. Ja, in Mill Valley kan je nog interessant volk tegen het lijf lopen. Niet in het minst op de foebal.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store